Bjorn van den Oudenalder
Ik ben Bjorn van den Oudenalder. Muziek speelde altijd al een rol in mijn leven. Ik groeide op met artiesten en bands als The Waterboys, Paul Simon en Fleetwood Mac. Toch sloeg mijn eigen muzikale interesse op mijn zestiende een andere richting in. Geïnspireerd door Korn en het lokale bandje Milk uit Den Helder besloot ik in 2005 basgitaar te gaan spelen. Na een jaar les speelde ik in verschillende bandjes, vooral omdat er altijd wel ergens een bassist nodig was.
Ondertussen begon ik ook akoestisch gitaar te spelen. Rond mijn achttiende maakte ik de overstap naar elektrische gitaar, omdat ik daarin meer muzikale uitdaging en vrijheid vond. Samen met vrienden richtte ik de band Bound to Ramble op, waar ik uiteindelijk als tweede gitarist verderging. De psychedelische bluesrock van Jimi Hendrix en andere grote gitaarhelden vormde daarbij een belangrijke inspiratiebron. Door hun muziek te spelen en mijn eigen draai eraan te geven, ontwikkelde ik mijn stijl en geluid.
Na Bound to Ramble, waar ik tot 2014 in speelde, volgde een langere pauze van het podium. De gitaar bleef gelukkig altijd binnen handbereik en ik speelde thuis regelmatig akoestisch en elektrisch.
Maar het begon toch weer te kriebelen: de energie van live spelen en samen muziek maken. Via een toevallig gespotte advertentie op Marktplaats kwam Blue Flame op mijn pad. Inmiddels speel ik alweer enkele maanden met veel plezier bij de band. Een mooie nieuwe muzikale uitdaging, waarbij mijn liefde voor bluesrock en de elektrische gitaar weer helemaal tot leven komt.
Pawel Sieniawsky
Mijn naam is Pawel Sieniawksi, ik kom uit Sanok in Polen, dichtbij de grens met Oekraine.
10 jaar geleden ben ik naar Nederland gekomen en nu woon ik in het prachtige en gezellige Hoogwoud.
Eigenlijk zolang ik me kan herinneren heb ik veel met muziek te maken gehad. Bij ons thuis werd er altijd muziek gemaakt. Het was dan ook niet verwonderlijk dat ik op latere leeftijd in Polen in diverse bands heb gespeeld, eerst met akoestische en electrische gitaren, maar later ook met andere instrumenten, denk aan keyboards en later ook de bas.
De laatste en voornaamste band waarin ik heb gespeeld in Polen was Gold Wings.
Vanaf dat ik in Nederland ben heb ik eigenlijk geen muziek meer gemaakt. Ik had lang het idee de muziek weer op te pakken en toen Blue Flame eind december 2019 via internet lieten weten dat ze op zoek waren naar een bassist heb ik de stoute schoenen aangetrokken en om een auditie gevraagd. Uiteindelijk ben ik als bassist gekozen, waar ik zeer blij mee ben. Blue Flame is echt een band die aansluit op mijn favoriete muzieksmaak. Mijn echte favoriete band is toch wel Pink Floyd.
Ik hoop binnenkort weer op het podium te staan met Blue Flame en mijn muzikale carriêre weer een boost te geven!
André Rood
Blokfluit, ja daar ben ik mee begonnen heel vroeger. Maar omdat ik die als drumstick gebruikte lag die al snel in twee delen. Dit gaat niet lukken Rood, zei de muziekdocent dan ook en ik ben maar verder gegaan met de stokken.
Mijn eerste band begon in 1978 in een oude schuur in Medemblik. We heten: “DE BUICKS”. Kratje bier erbij en gaan met de banaan. Daarna is het nooit meer gestopt en volgden bands als: Baksteen uit de Wieringermeer, Snoeck, bluesrock uit Wervershoof en omstreken, het Polderduo voor alle soorten feesten en met nog een andere André André Rinkel) volgde Les Andres; met daarnaast andere projecten zoals: Darcy Farrow (John Denver coverband) en Second Edition. Daarna volgden nog Alice, een lekkere coverband met zangeres Alice Veer en verder speelde ik nog in KES, een akoestisch project dat alleen nummers bracht van Rolling Stones en Beatles. Nu speel ik dus in Blue Flame. Zo speelde ik in vele verschillende bands en bestrijk ik daarmee een groot gedeelte van het muzikale spectrum en volg aldus mijn levensmotto: muziek is meditatie, passie en ontspanning.
Update: Het is nu 2020 en ongeveer 2 jaar nadat Blue Flame (tijdelijk) stopte. Inmiddels draait blue Flame weer met 2 nieuw mensen. In de tussentijd heb ik natuurlijk niet stilgezeten. Stilzitten is voor mij als drummer toch al moeilijk. Inmiddels ben ik ook drummer bij een al heel lang bestaande band uit Hoorn en omstreken: Lyda and the Shakers. De muziek die zij spelen is goed te combineren dus ik ben eigenlijk zeer in mijn nopjes, zeker als we straks met Blue Flame weer het podium op kunnen!
Bert Hoogeveen
Een jongensdroom komt uit. Op niet de allerjongste leeftijd begin ik in de muziek, en wel als zanger van de Kelderboyzz uit Andijk. Deze band is de opvolger van de 48 Blues Band. Een gemêleerd gezelschap dat plezier maken het allerhoogst in het vaandel had staan. Jarenlang heb ik met deze band getoerd, kris kras door de regio. Als zanger, akoestisch gitarist en bespeler van de blokfluit, mondharmonica enzovoorts. Geweldige tijd was dat. Maar er is een tijd van komen en een tijd van gaan. En na verloop van tijd wil je wel eens wat anders en zo ontmoette ik André Rood die net weer een nieuwe band aan het formeren was. Als je dan gevraagd wordt doe je gewoon weer mee. En met heel veel plezier. Vanaf mei 2009 al weer en vanaf dit jaar gaan we lekker oogsten met Blue Flame. Na allerlei uitstapjes met diverse gelegenheidsbandjes (met o.a. Willem Boon, Martijn Berkhout, Eelco Webbers en vele anderen) heb ik mijn draai weer gevonden.
In 2018 echter door niet gepland vertrek van 2 bandleden, Jurgen en Michiel, valt Blue Flame uit elkaar. Samen met André plannen we een doorstart, maar door allerlei oorzaken duurt het tot eind 2019 voordat we twee gelijkgestemde bandleden hebben gevonden. Met Henry en Pawel oefenen we vanaf februari 2020 weer. Door de coronaperikelen duurt het nog even voordat het eerste optreden weer volgt. Maar ik heb er zin in!
In 2019 had ik nog een bijzonder hoogtepunt tijdens het Rory Gallagher festival in Ballyshannon Ierland: daar zong ik twee Rory nummers met niemand minder dan Barry Barnes, gitarist van de band Sinnerboy, de allerbeste Gallagher tributeband!